(Taal)irritaties

Oke, het IS even geleden dat ik iets heb gepost, maar dat komt omdat ik het echt MEGAdruk heb (gehad). Allereerst, ik ben van baan veranderd. Echt waar, ik werk niet meer in Leiden, sinds 1 februari werk ik bij het Techniek College Rotterdam (offiecieel bij Albeda en dan bij TCR gedetacheerd, maar dat terzijde). De reden kom ik later op.

Er zijn van die dingen waarvan je wéét dat je je er niet druk om zou moeten maken. Dingen waarvan je rationeel denkt: Anouk, waar gáát dit over? En toch gebeurt het. Iedere. Keer. Weer.

Iemand zegt één woord en mijn taalbrein slaat onmiddellijk alarm.

Uiwen.

Ja. UI-WEN.

Niet uien, met die keurige, bescheiden j-klank ertussen. Nee. Er wordt ineens een w tevoorschijn getoverd die daar naar mijn mening helemaal niets te zoeken heeft.

En ik kan daar dus niet tegen.

Niet een beetje. Niet: goh, grappig dat jij dat zo uitspreekt. Nee.

Het. Irriteert. Mij. MATELOOS.

Het is ook nooit alleen die ui

Want als het bij uiwen bleef, zou ik mezelf misschien nog kunnen toespreken. Maar helaas. Als je het eenmaal hoort, hoor je het overal.

Smeuïg wordt smeuwig.

Luier wordt luiwer.

En iedere keer gebeurt er iets in mijn hoofd. Alsof er ergens een klein rood lampje begint te knipperen:

W GEDETECTEERD. W HOORT HIER NIET. VERWIJDER W.

Het ergste is misschien nog wel dat de spreker zelf totaal niet lijkt te beseffen wat hij of zij heeft aangericht. Die praat gewoon vrolijk verder.

"Ik heb de uiwen alvast gesneden."

Pardon?

De wat heb je gesneden?

Ui-j-en. Uien. Er staat nergens een w. Niemand heeft een w uitgenodigd. Die w stond niet op de gastenlijst. En tóch heeft hij zichzelf naar binnen gewerkt en zit hij pontificaal midden in mijn ui.

Ja, ik weet dat taal verandert

Nu hoor ik de afgestudeerde taalkundigen onder ons al denken: uitspraakvariatie is normaal. Klanken beïnvloeden elkaar. Taal is voortdurend in beweging. Wat vandaag als afwijkend wordt ervaren, kan morgen volkomen normaal zijn.

Dat weet ik.

Sterker nog: als docent Nederlands zou ik daar een uitstekend verhaal over kunnen houden. Over uitspraakvarianten, glijklanken, taalverandering en het verschil tussen spelling en uitspraak.

Allemaal prachtig.

Maar dat rationele taalwetenschappelijke deel van mijn brein verlaat onmiddellijk het pand zodra iemand luiwer zegt.

Dan blijft alleen de taalirritatie over.

En het vervelende is…

Sinds ik me eraan erger, hoor ik het steeds vaker.

Dat is natuurlijk het noodlot van iedere taalirritatie. Eerst valt iets je één keer op. Daarna nog een keer. Vervolgens ga je erop letten en voor je het weet lijkt de halve Nederlandse bevolking collectief besloten te hebben om overal een w tussen te proppen.

Misschien deden mensen het altijd al.

Misschien hoorde ik het vroeger gewoon niet.

Wat een heerlijke tijd moet dat zijn geweest.

Een tijd waarin uien nog gewoon uien waren. Luiers gewoon luiers. En iets smeuïgs niet ineens smeuwig hoefde te zijn.

Heb ik hier last van?

Nou ja, last…

Ik functioneer nog.

Maar wanneer iemand tegenover mij zegt dat hij "de uiwen even gaat snijden", moet ik wel actief voorkomen dat ik antwoord:

"Prima. En als je klaar bent, mag je die W ook meteen weggooien."

Dus mocht je ooit met mij in gesprek zijn en zie je bij het woord luier ineens een kleine spiertrekking rond mijn oog: geen zorgen.

Ik heb je gehoord.

Of eigenlijk:

Ik heb vooral die W gehoord.

En die had daar niet moeten zijn.

Red mij niet

De titel van dit blogje is de titel van een liedje van Maarten van Roozendaal. Hij heeft daar in 2000 de Annie M. G. Schmidt-prijs mee gewonnen:

Een weetje over mij: als ik fiets, luister ik graag naar muziek. Vandaag tijdens het fietsen hoorde ik dit liedje weer. Als je de tekst hoort, slaat het steeds meer op de huidige situatie van vaccinatiedrang:

Leg een steen onder je kussen
Brand voor mijn part een kaars
Slacht een lam
Maar red mij niet

Zet een rare muts op 
Duw briefjes in een muur
Voorspel de toekomst
Maar red maar niet

Laat je baard staan
Ach man, laat je baard staan
Maar red mij niet
Trek een jurk aan
Ach man, trek een mooie paarse jurk aan
Maar red mij niet

Restaureer je kerk
Stuur je kinderen ten oorlog
Lees handen tot je blind bent
Maar red mij niet

Slik vitaminen tegen kanker
Was je handen in vuur
Versier je voorhoofd met een stip
Maar red mij niet

Jouw hemel is voor mij de hel
Een hemel met jou 
Is de hel voor mij 

Richt je billen naar het westen
Zeg dagenlang hetzelfde woord
Laat je bevrijden door een ufo
Maar red mij niet

Loop met fakkels door de straten
Zeg dat het lukt als je maar wilt
Ga op je knieën tot ze blauw zien
Maar red mij niet

Laat mij in mijn zeven sloten
Laat mij de draad volslagen kwijt
Aan gezelligheid ten onder
Richting eindeloze tijd
Uit volle borst op weg naar nergens
Zonder reden, zonder doel
Met mijn zeden en mijn zonden
En mijn angstig voorgevoel
Laat mij mijn kont tegen de krib
Laat mij dit goddeloze lied
Hef jij je handen maar ten hemel
Maar red mij niet
Red mij niet 
Red mij niet 
Red mij niet 
Red mij niet

Zo werkt het ook voor mij: prima als jij die prik wil nemen, maar laat mij (en mijn gezin) met rust. En kom nou niet met vergelijkingen als dat je ook een rijbewijs moet hebben om in een auto te rijden (blablabla, heb ik trouwens ook niet, een rijbewijs), want die vlieger gaat niet op, als je in een auto wil rijden, kan je ook andere weggebruikers in gevaar brengen. Als ik ervoor kies om mijzelf niet te laten prikken, is dat MIJN keuze. Ik ga er voor het gemak van uit dat men inmiddels wel weet dat die prik allang niet meer over de volksgezondheid gaat, dat het bekend is dat er andere belangen spelen. Kom dan ook niet aan met het excuus dat ik iemand anders kan besmetten, want dat is ook niet zo, als je geprikt bent, kun je nog steeds anderen besmetten! En nee, ik ga geen bronnen plaatsen. Als je twee minuten het internet op gaat, kun je zat materiaal vinden. 

Vind niemand het trouwens vreemd dat Nederland nog steeds met een demissionair kabinet zit? 

Vier in Balans bij mboRijnland

Een heel ander blogje dan jullie van mij gewend zijn, er werd mij namelijk gevraagd om een blog te maken over het gebruik van ict-middelen op mijn werkplek. Vandaar deze 'Vier in Balans bij mboRijnland'.

Visie

Er is wel zeker een visie op ict-gebruik bij mboRijnland. Alleen dat verschilt nogal per onderwijsteam. Je kan ervan uitgaan dat ict-teams bij een mbo hierbij de kar trekken. Dat gebeurt dus ook bij mboRijnland. Je merkt ook dat de kennis ook zeker aanwezig is bij deze ict-teams. 

In het laatste jaar dat ik bij het college dienstverlening zat (team food design, koks en bakkers), kwam de lockdown. Er werd dus van ons verwacht dat we heel snel gingen schakelen van live-lesgeven, naar online lesgeven via teams. Vanaf 16 maart 2020 werden alle afspraken, vergaderingen etcetera online gedaan en ging het pand aan het Betaplein in Leiden, net als de andere panden van mboRijnland, dicht, vanaf 23 maart waren alle lessen online. Met een week hadden we dat met elkaar voor elkaar. Er kwamen onlinetrainingen voor het gebruik van online werkvormen, trainingen hoe je moest werken met teams en er werd online vergaderd. Maar wel heel vreemd allemaal. In dat laatste jaar ging een collega met pensioen en waar we normaal gesproken lekker met elkaar gingen eten, een feestje vierden en de collega uitzwaaiden, moest dat nu dus óók online. Het was niet hetzelfde. Verre van zelfs. We hadden dan wel een teamleider die van een ict-team vandaan kwam, maar toch. Horeca had geen kaas gegeten (haha...) van ict-toepassingen, dat merkte ik wel. Samen met een collega Engels werd gevraagd of ik aanspreekpunt wilde zijn voor ict-vragen voor het team, een zogenaamde 'sleutelgebruiker' voor het afstandswerken en -leren. Uiteindelijk heb ik mij teruggetrokken en is er gekozen voor de docente Engels. Ik ben natuurlijk ook nog bezig met een studie, natuurlijk. Zij kon haar borst natmaken; ze werd overspoeld met vragen. Maar goed dat ik het niet heb gedaan.. Het laatste stukje schooljaar heb ik mij gericht op de vragen die de studenten hadden en een overdracht, want na de zomervakantie zou ik in een ander team beginnen.

Na de zomervakantie begon ik in een ict-team en je merkte dat zij al een stuk verder waren met de implementatie van de onlinelessen vormgeven en andere zaken via teams, zoals vergaderingen. Het was nog steeds via teams allemaal en in een nieuw team online beginnen is niet bevorderlijk voor het opbouwen van een relatie, niet met studenten, maar ook niet met collega’s. Ik voelde mij daarom erg ontheemd en áls ik dan op school was, ging ik nog vaak bij mijn vroegere team buurten. Dat voelde tenminste vertrouwd.

Deskundigheid

De deskundigheid is bij mboRijnland wel aanwezig, niet alleen in de vorm van de sleutelgebruikers voor het afstandswerken en -leren, key-users, ict-teams, en hulp op locatie, maar ook via i-coaches. Dat was een nieuwe rol binnen ieder team waar de betreffende docent ook uren voor kreeg. Een i-coach is de vraagbaak voor collega’s met betrekking tot online werkvormen en tools waarmee je je lessen, op een digitale manier vorm kon geven. Als je dus iets digitaals zocht om te gebruiken in een les en je wist het zelf niet, kan je dat aan de i-coach vragen. Persoonlijk heb ik een hoop aan de i-coach, of collega's dat ook hebben, weet ik eigenlijk niet. Inmiddels werk ik natuurlijk in een ict-team, en mijn collega's weten en kunnen al een hoop. Ik vermoed dat dit in andere teams wel anders is en dat deze i-coaches het drukker hebben.

Dankzij de i-coach heb ik mijn online grammaticalessen een stuk interessanter gemaakt met behulp van een Wacom tekentablet. Wat ik op school op een whitebord kon tekenen, kon ik tijdens de onlinelessen met een Wacom. Een Wacom sluit je aan op je laptop en je kunt dan op het whitebord in teams iets tekenen of gewoon in je PowerPoint presentatie. Heel erg handig! Daar had ik zelf nooit aan gedacht, maar inmiddels kan ik dat ding tijdens een (eventuele online) grammaticales al niet meer missen. 

Digitaal leermateriaal

Bij mboRijnland werken we met Taalblokken als methode voor de talen. Dit is een compleet digitale methode. Je kunt het wel via een boek doen, maar, zeker bij een ict-opleiding, je kunt de licentie ook alleen gebruiken zónder boek. Zelf vind ik het niet prettig om alleen met de licentie te werken, maar het is wel handiger, zeker als je online werkt. Wanneer studenten alleen met de licentie werken kun je hun voortgang beter monitoren, maar de stof blijft beter hangen als ze iets echt opschrijven in een werkboek. Er is dus voor beiden wat te zeggen.

ICT-infrastructuur

Tja, wat moet ik hier over zeggen. De infrastructuur laat regelmatig te wensen over. We werken bij mboRijnland dan wel sinds 2017 met een BYOD-budget (Bring Your Own Device) van 800 euro per 4 jaar, zodat je je eigen device aan kan schaffen, maar de wifi houdt nog steeds te wensen over. Regelmatig valt de wifi uit. 

Wat dan wel prettig is, is dat de organisatie in ieder lokaal een microfoon in het plafond heeft laten plaatsen, dus als je dan studenten thuis hebt zitten tijdens de les, kunnen zij ook de les volgen. Zelf vind ik die combi (studenten thuis en in het lokaal) niet prettig. Voor mij is het of/of, of alles voor mijn neus, of alles online. Daarbij wel aantekenend dat ik het liefst mijn leerlingen aankijk. Je kan dan wel zeggen dat de studenten de camera aan moeten tijdens de online les, maar er zijn er maar weinig die dat doen. En heel eerlijk, ik ga daar mijn kostbare lestijd niet aan verspillen dat ik ieder student achter zijn kont aan ga zitten dat hij de camera aanzet, dat kost mij veel te veel kostbare lestijd.

Als ik denk over eventuele adviezen die ik aan mboRijnland wil geven, is dat als eerste om Eduarte weer terug te brengen. We werken nu met Osiris en dat is een draak van een systeem en nee, dat is niet een kwestie van wennen. Alles moet gedigitaliseerd worden, praktijkovereenkomsten, onderwijsovereenkomsten, stage-uren, alles, en dat kon dus blijkbaar niet in Eduarte, tenminste, niet in het Eduarte wat mboRijnland afnam. In Osiris zou alles digitaal kunnen gebeuren, maar dat is tot nu toe één groot hoofdpijndossier. Docenten die geen rechten hebben, studenten die te veel rechten hebben, informatie die je niet kwijt kan waar het moet, informatie die je kwijt bent. Het nieuwe systeem zou alles makkelijker moeten maken, maar tot nu toe kost het alleen maar heel veel tijd. 

Verder is er, volgens mij, niet echt veel mis voor wat betreft ict, afgezien van de wifi-problemen. O, even een kort verhaaltje: ROC Leiden (rechtsvoorganger van mboRijnland) heeft een tijdje in het Level-pand naast Leiden Centraal gezeten. Vanaf 2013 tot 2018. Maar goed, daar was de wifi ook al abominabel! Er werd toen verteld dat er voldoende wifi beschikbaar was, omdat per lokaal waar 25 studenten in konden, er 50 wifi-aansluitingen waren. Dus dat was zat voor 25 studenten. Er werd daarbij geen rekening gehouden met het feit dat studenten niet alleen een laptop hadden, maar ook (minimaal) een mobiele telefoon die óók op de wifi werd gezet. Zeg maar dág tegen de voldoende wifi-aansluitingen... Of dit waar is, weet ik niet, maar het werd verteld...

Zusterschap

 Sinds 2012 ga ik naar het Lorelei vrouwenfestival. Sinds 2014 doe ik daar vrijwilligerswerk. Afgelopen jaar kon ik door omstandigheden niet gaan, maar ik had bedacht dat we dan wel iets van een reünie konden houden, dat hadden we tenslotte ook in januari gedaan. Daarom liet ik het met een gerust hart overgaan.

Nou ja, gerust hart. Ik vond het vreselijk dat ik er niet bij was! Ok, de organisatie was anders dan anders, maar toch, ik was er niet! Ik stond niet aan de poort alle vrouwen te verwelkomen en zwaaide ze na afloop weer uit; (onder andere) mijn (favoriete) taken bij het festival. 

Omdat ik dit jaar niet naar Lorelei ben geweest, weet ik nu ook wat ik eraan heb gemist. 

Zusterschap. 

Het samenzijn met andere vrouwen, die energie, die heb ik blijkbaar heel erg nodig. Voorheen, toen ik ieder jaar ging, viel het me niet op. Ik weet nog het eerste jaar dat ik ging, ik vond het zó gek toen we naar huis gingen! Er stonden MANNEN! 😱 Je bent namelijk écht in een andere... ja, dimensie bijna... Dan is het heel erg vreemd om weer in de 'normale' wereld te zijn. 

Maar gelukkig had ik natuurlijk de reünie nog. 

Dus niet. Het gaat niet gebeuren. We mogen niet. Die stomme lockdown heeft roet in het eten gegooid en dat heeft mij ook behoorlijk van het padje geknikkerd. Echt, aanstaande zomer moet die onzin echt over zijn, want ik sta echt niet voor mezelf in! Natuurlijk krijg ik alle liefde en steun van mijn gezin, maar met zusters is het écht anders. Vrouwen vóélen anders, vrouwen dóén anders, vrouwen zíj́n anders!!

Geslaagd!

5 november had ik mijn praktijkexamen en ik ben officieel startbekwaam bevonden!! Dat is wel een feestje waard!! 🍰🎉🎈

De les was bij een van mijn favoriete groepen en ik heb ze dan ook uitgebreid bedankt. Ook maar getrakteerd. Een van die studenten zei dat dat niet hoefde *bloosbloos*, maar ik deed het toch. Zijn klasgenoten zeiden nog dat hij dan geen traktatie kreeg. Dát vond ik ook wat overdreven.

Maar goed, al met al was het een leuke les, een leuke dag en ik ben nu echt helemaal afgepeigerd. Maar vroeg mijn bedje induiken dan. 

Nieuwe ronden, nieuwe kansen

Nee, ik ben niet weg bij mboRijnland, ik ben alleen wel weg bij horeca. Ik werk nu weer bij ict. 

Weer omdat ik dat bij Zadkine ook al heb gedaan. Alleen dit keer geen niveau 2, maar niveau 4. De opleidingen applicatie- en mediaontwerp (software developer) en mediavormgeving. Het zal heus een leuk team zijn, daar ben ik van overtuigd (een beetje dan...), maar het is niet 'mijn' team. Nog niet in ieder geval. En zolang we nog online moeten lesgeven, gaat het dat ook niet worden.

Verkansie!

Dus daar zitten we dan, lekker in Drenthe. Al voor het twaalfde jaar in hetzelfde park, het Hunzepark: www.hunzepark.nl. Dit keer in huisje...pardon, stacaravan....sorry, chalet, Berk, ons kasteel op een heuveltje: 

Een heerlijk huisje op een heuveltje. Als je aan komt rijden langs de plas, zie je het al liggen. 

Dit is de derde accommodatie waar we gebruik van maken op het park. Eerst hadden we een blokhutje zonder sanitair, de Wilg, daarna een blokhutje mét sanitair, de Kastanje, en nu dus de Berk. En vergeleken met de Wilg is dit dus púre luxe!. Weliswaar maar voor vier personen, maar ja, meer hoeven we ook niet, Marton en Jur zijn er dit jaar niet bij.

Nadenkertje....

Daar zit ik dan, in de trein, onderweg naar ons vakantieadres.....met een mondkapje op... Tja, je moet wel. Maar nu zat ik te denken, en blijf even doorlezen, ik heb namelijk een theorie. Vanaf 1 augustus 2019 geldt er een wet die gezichtsbedekkende kleding en andere zaken, zoals een integraal helm en een bivakmuts verbiedt. Daar is heel veel om te doen geweest. Mevrouw Halsema die zei dat ze het niet zou handhaven en ander geneuzel.

Nog geen jaar daarna breekt de pleuris uit en moet iedereen een mondkapje op in het ov.... het zet me aan het denken.... Jullie ook?

Veranderingen

Niet alleen de coronaquarantaine (leuk woord voor galgje), maar ook andere zaken houden mij en mijn liefjes de laatste tijd bezig. Werk bijvoorbeeld. En dan met name een andere baan. Niet dat ik weg wil bij mboRijnland, of nee, niet dat ik weg wil bij mijn team, mboRijnland kan me gestolen worden, maar mijn team, hun ga ik missen.

Ik heb dus een andere baan. Ik ga weg bij het heerlijke team MDHOS2, food design. En gompie, wat ga ik iedereen vreselijk missen!!
Deze is dus voor jullie:

Quarantaine Club

Omdat ik nog steeds binnen zit en van maandag tot en met vrijdag studenten online moet zien te motiveren voor onze mooie taal, ben ik maar lid geworden van de Quarantaine Club, een heel leuk initiatief van Leon Giesen (Mondo Leone), een geweldige theatermaker waar ik al vele jaren heel erg graag naar luister en kijk. De munt waar ik in een van mijn eerdere posts over schrijf, komt ook bij hem vandaan.
Als je lid bent, krijg je 40 dagen lang een stukje Mondo Leone in je mailbox, een verhaal, een foto, iets, en altijd voorzien van een liedje. Twaalf zijn er inmiddels in mijn mailbox gekomen en ik geniet ervan, ie-de-re dag. Heerlijk!

Quarantaine

Raar woord eigenlijk, quarantaine, ik heb eens opgezocht waar het vandaan komt -> https://nl.wikipedia.org/wiki/Quarantaine De definitie is 'een van origine medische term die afkomstig is uit het Italiaans ten tijde van de pestepidemie in de 14e eeuw.' Het doel hiervan is om te zorgen dat mensen anderen niet besmetten met wat dan ook (origineel dus met de pest).

Nu is Nederland dus in semi-verplichte quarantaine in verband met het corona-virus. F. en ik hebben dus al eten en andere zaken ingeslagen waardoor wij de komende tijd niet naar buiten hoeven. Maar er zijn mensen die dat niet hebben gedaan; zij moeten nog steeds dagelijks de deur uit. K. kreeg een berichtje van school dat hij morgen (woensdag 18 maart) daar werd verwacht om zijn spullen op te halen. Drie keer raden. Juist, hij gaat niet. Hij heeft zijn boeken al thuis en hij kan gebruik maken van de MacBook van F. Ik ga zijn mentor daarom mailen dat ze K. niet hoeft te verwachten.

Afgelopen donderdag was er een persconferentie waarin werd gemeld of de scholen sloten of niet. Donderdag was dat nog niet het geval. Inmiddels is dat wel zo. MboRijnland was in eerste instantie dicht tot en met 31 maart. Na de persconferentie van zondag is dat verlengd tot en met 6 april. Dat betekent gedwongen 3 weken 'vrij'. Ik zet 'vrij' bewust tussen aanhalingstekens, want zo voelt het zeker niet. Als docent moet je namelijk ervoor zorgen dat je lessen wel geregeld worden, je moet vragen beantwoorden, en, in mijn geval, je to-dolijstje leegmaken... En ook mijn mailbox. Ik heb namelijk nog ladingen achterstallige opdrachten die ik nog moet nakijken.
Misschien zijn mijn to-dolijstje én mijn mailbox na deze quarantaine wel helemaal leeg...

De schat van Mondo Leone...

Een aantal jaar geleden kreeg ik van vrienden G. en C. een schatkaartje van Mondo Leone Bij dat schatkaartje hoorde een heel avontuur. Aan het einde van dat avontuur was er een voorstelling waarbij je een munt kreeg die een code bevatte. Lang verhaal, maar die munt heeft tot afgelopen oktober in mijn portemonnee gezeten. 26 oktober ging ik met zoon K. als afsluiting van de herfstvakantie naar de bioscoop. Helaas hebben we de film nooit gezien, want ik ben flauwgevallen.

Waarschijnlijk heb ik iets in mijn portemonnee gedaan of uit mijn portemonnee gehaald, want toen ik door de ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht, was de munt weg. Ik heb overal gezocht, in mijn tas, in het ziekenhuis, ik heb zelfs naar de bioscoop gebeld, of ze mijn munt hadden gevonden, maar helaas. Mijn munt was en bleef weg.

Vreselijk vond ik het. Het verhaal achter die munt, de symboliek, was voor mij zo speciaal. Daarom wilde ik graag nog zo'n munt. Want tja, MIJN munt zou ik waarschijnlijk niet meer terugvinden. Daarom heb ik van de week maar een e-mail gestuurd aan Mondo Leone:
------
Beste Leon,

Ooit heb ik voor mijn verjaardag van twee dierbare vrienden jouw zoektocht gekregen. Dat wil zeggen, ik kreeg een schatkaartje. In november 2013 ben ik dan ook samen met een van de twee naar Utrecht geweest. Ik vond het echt geweldig! De munt heeft tot en met afgelopen oktober in mijn portemonnee gezeten. 

'Waarom nu dan niet meer?’, hoor ik je denken. Nou, dat is vrij eenvoudig, ik ben mijn munt namelijk kwijt. Hij is weg, verschwunden. Op zaterdag 26 oktober ging ik met mijn jongste zoon (Koen van 12) naar de bioscoop als afsluiting van de herfstvakantie. Daar ben ik flauwgevallen. Waarschijnlijk heb ik iets uit mijn portemonnee gehaald en is de munt gevallen. Omdat ik met de ambulance van de bioscoop naar het EMC ben vervoerd (dat was pas stoer voor mijn jongste! Als afsluiting van de herfstvakantie met je moeder in een ambulance!) kwam ik er pas in het ziekenhuis achter dat mijn munt weg was. Toen ik naar huis mocht, ben ik nog langs de bios gegaan om te kijken of mijn munt was gevonden, maar helaas, niets. Niet in de bioscoop, niet in de ambulance, niet in het ziekenhuis,

Nu hoop ik dat jij nog een munt hebt voor mij. Als er geen munten meer zijn, is het niet anders, dan zal ik met het verlies moeten leren leven (*snik*). Maar als allerlaatste mogelijkheid, e-mail ik jou met deze vraag.

Alvast hartelijk dank.

Lieve groet,

Anouk Verhaaff
(En voor het geval je nog een munt mocht hebben, zet ik mijn adres er nog bij: xxxxxxx De portokosten wil ik je met alle liefde terugbetalen, geef maar door wat het kost. Je moet tenslotte iets over hebben voor een munt...)
-------
Dezelfde dag kreeg ik een e-mail terug van Leon:
--------

Beste Anouk,

Jee, wat een verhaal. Ik hoop dat het goed met je gaat, zomaar flauwvallen is niet niks. Het lijkt me in elk geval enorm schrikken.

Geluk bij dit ongeluk is dat ik nog wel een paar munten heb.

Ik zal er een opsturen. En dan zien we wel hoe dat gaat met de portokosten. Eerst maar eens zorgen dat er weer een bij jou komt. Ach weet je wat… als jij een foto maakt of laat maken van jou met de nieuwe munt is het goed. Dan weet ik ook direct dat hij goed aangekomen is. Ik vind heel bijzonder om te horen dat jij hem tot die onfortuinlijke dag in je portemonnee hebt gehad.

Alle goeds,

Leon

-----------

Ik heb gelijk vriendin C. gebeld met dit verhaal. Zij zei tegen mij dat de kans groot was dat hij mijn verhaal zou gaan gebruiken. Leon is tenslotte verhalenverteller.

Vandaag kreeg ik mijn munt binnen:

En wat zie ik op de website van Mondo Leone? Klik -> De Munt

En dat op vrijdag de dertiende...

Werk, werk, werk...

Vier zalige weken vakantie heb ik achter de rug. Eerst lekker thuis, toen naar Drenthe en vanaf zondag 5 geweldige dagen in Zeewolde waar ik vrijwilligster ben bij het Lorelei festival. Dat betekent dat ik zondag daar naar toe ga, mij onderdompel in rust, en vervolgens donderdag weer naar huis ga en mij voor kan bereiden op het nieuwe schooljaar.

In de vakantie heb ik (zoals gewoonlijk) niet stil gezeten. ik heb heel veel voor mijn opleiding gedaan, nagedacht wat ik hierna wil doen en een aantal zaken gedaan die echt af moesten, zoals de nieuwe planning. Ook heb ik me verdiept in de rekenmethode die we bij mboRijnland gebruiken. Ik kende de methode voor Nederlands al, maar de rekenversie is toch ietsje anders. Dat zal voor mij wel wennen zijn.

Timmie

Als ik 26 augustus weer begin, ga ik eerst een nieuwe 'voorstelpresentatie' maken. De oude staat mijn lieve kat Timmie nog in. 

Buster

Helaas is Timmie afgelopen november op veel te jonge leeftijd (hij was zes) overleden.
Gelukkig hebben we Buster nu. Buster is alleen een heel andere kat dan Timmie was... Timmie was zwervend aangetroffen Buster woonde bij een stel op een flat op Zuid. Ze hebben ook volledig andere karakters.

Maar goed, ik zou het over werk hebben. Als ik de voorstelpresentatie heb gemaakt, ga ik kijken of ik nog iets voor mijn studie kan doen. Op mijn werk is dat toch rustiger werken dan thuis. Ik moet ook nog beginnen aan mijn afstudeeronderzoek en daar ben ik ook nog niet over uit, over welk onderwerp ik het wil doen. Ik zat eerst te denken om het over lezen te doen, maar ik hoorde dat je een echt 'product' op moet leveren. Het is tenslotte hbo en geen wo. Nog genoeg te doen.

Donderdag 29 augustus beginnen de lessen dan weer, vrijdag heb ik een studiedag en dan zit de eerste week er weer op.

Hoe doe je dat toch?

Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk wel weten, heb ik lang haar. Heel. Lang. Haar. Tot net op mijn billen.
Als ik mijn haar was, kost dat best een hoop shampoo. Nu ben ik ook nog eens allergisch voor een bepaald bestanddeel van de shampoo (cocamidepropyl betaïne) en die zit eigenlijk in de meeste shampoos. Nu zijn er wel shampoos zonder dit bestanddeel, maar die zijn echt met een vergrootglas niet te vinden en als ze al te vinden zijn, zijn ze óf achterlijk duur, of zo goedkoop dat het mijn hoofdhuid echt eraf brandt...

Nu heb ik ontdekt dat de zogenaamde 'shampoobars', oftewel een stuk shampoozeep, dat spul niet bevat. Alleen om nou iedere keer een tientje te betalen voor een shampoobar bij Lush, dat gaat me iets te ver. Ik heb inmiddels ook een gewone handzeep van Cien (Lidl) geprobeerd, maar dat was geen succes. Ook heb ik shampoobars via onze vrienden bij Ali-expres besteld, dat zijn best goede bars, maar het moet toch te doen zijn om gewoon in good'ole' Rotterdam een stuk zeep te kopen en daarmee mijn haar te wassen?

Dus, mijn vraag: weet iemand een goed stuk zeep, waarbij mijn haar wel goed wordt gewassen, ik niet de hoofdprijs betaal, en dat het ook niet na drie wasbeurten op is?

Alles went, behalve....

.... de locatie waar ik nu werk...
Alhoewel, zelfs dát went. Ik loop hier nu een jaar (bijna) dagelijks rond en vanmorgen bedacht ik mij dat het ook hier went.
De docentenkamer van het team waar ik bij hoor, zit helemaal links op de eerste verdieping (de a-toren). Helaas gebeurt het regelmatig dat ik van die verdieping (waar er ook lokalen zijn), naar een verdieping (meestal de vijfde verdieping) in de c-toren moet en weer terug.
De c-toren is de toren ongeveer in het midden bij het glas, maar dan een aantal verdiepingen hoger. Ik kom wel aan mijn 10.000 stappen zo...

Ik ben anders dan de rest

'Algemeen geldende waardeoordelen zijn alleen inzetbaar als ook echt iedereen het eens is over zo'n waardeoordeel.'

Dit las ik in een stuk over argumenten. Dat zette mij aan het denken.
Ik sta voor de klas en vaak worden leraren 'linkse softies' genoemd. Alleen ik ben anders (what else is new...).
Vaak merk ik dat anderen tegen mij op een bepaalde manier praten, waarbij zij uitgaan dat ik op dezelfde manier denk. Dat is vaak zo over bijvoorbeeld onderwijsstakingen of de huidige politiek. Maar ik zit niet in elkaar zoals zij in elkaar zitten, merk ik. Zij zeggen dan iets en verwachten van mij dat ik het helemaal met ze eens ben. Niet dus.

What about the wife and kids, they all depend on me

Zes jaar geleden is het vandaag. Zeven november 2012 kwam ik bij theatersport vandaan. Vriendin C. zette mij bij metro Dijkzigt af. Ik voelde me niet lekker, bedacht me dat ik de volgende dag de huisarts moest bellen.

Op het perron was dat allemaal niet meer nodig. BAM! Hoofdpijn. En niet zo'n beetje ook. In eerste instantie belde ik de huisartsenpost. Tot ik besefte dat dit niets voor de huisartsenpost was, dit was 112-voer. Daarom gelijk 112 gebeld. Ik weet echt niet meer of het een man of een vrouw was die ik aan de telefoon had. Het enige wat ik nog weet was dat ik aan Cardiac Arrest dacht, van Madness. Er zit een zinnetje in dat liedje: 'What about the wife and kids, they all depend on me.' Daar moest ik aan denken.

There is never a second change for a first impression

Deze uitspraak kwam in mij op toen ik de meeste reacties las op een foto die ik postte. De foto die ik postte zal je vast wel gezien hebben: van een jongedame die op een vliegveld (waarschijnlijk) zit te wachten. Op de grond voor haar ligt haar baby'tje en zelf is ze bezig met haar smartphone.

Alle (negatieve) reacties kwamen neer op hetzelfde: je kent het verhaal er niet achter, dit is een momentopname. Er was zelfs één persoon die het 'ware' verhaal erbij postte. In hoeverre je dan gelooft dat het 'het' verhaal is, laat ik in het midden.

Ik wil dan eigenlijk maar een ding zeggen: we leven inderdaad in een maatschappij waarin men 'zomaar' een foto van je kan maken en je op internet te kakken kan zetten, ja dat klopt. Men kan ook filmpjes van je maken van een moment dat je dat helemaal niet leuk vindt, inderdaad ja.

Get over it!

Wanneer je gaat solliciteren en je komt binnen in een trainingspak, kauwgom kauwend en wel, verwacht je dan ook dat je wordt aangenomen? Dat iemand die je kent tegen die werkgever zegt: 'Nee, zo is ze alleen privé, als ze aan het werk is, is ze heel anders, dit was een momentopname, ze heeft een vreselijk zware week achter de rug!!'

Nee, natuurlijk niet!!

Daarmee wil ik niet zeggen dat je altijd maar op je (paas)best moet zijn, helemaal niet! Ik wil ermee zeggen dat er momenten zijn, dat je niet lekker zit, dat je inderdaad denkt 'fuck it all, ik heb er geen zin meer in!' En dat precies op dát moment het zou kunnen zijn dat er iemand met een smartphone langskomt die een foto maakt of een filmpje maakt en jou te kakken zet. Die mogelijkheid zit er in. En dat er dan inderdaad iemand jouw foto of filmpje ziet en denkt 'Nou ja! Moet je haar/hem zien!!' en vervolgens gaat dat filmpje/die foto het hele internet over. That's life! Get the fuck over it!! Dat noemt men teleurstellingen, dat je inderdaad precies op het moment dat je niet wilt, in de schijnwerpers staat. Zo zit (helaas) onze maatschappij tegenwoordig in elkaar.

Dan de volgende vraag: zou ik er evenveel moeite mee hebben gehad als ze een boek aan het lezen was? Ja, waarschijnlijk wel, maar ja, dat was niet het geval he, dat zullen we dus nooit weten...

O ja, en nee, dit is geen 1-aprilgrap. 😒

Zijn mensen nou zo dom, of ben ik nou zo slim?

Een hele bekende uitspraak van een bekende voetbaltrainer. Zo voel ik mij tegenwoordig wel.

Zoals jullie inmiddels wel weten, zet ik mij al jaren in tegen de zomertijd. Vandaag werd daarover gestemd in het Europees Parlement. De uitslag vond ik erg laf. Ze gaan nog meer onderzoek doen. Wat heb ik dan gedaan 25 oktober? Ik was daar echt niet voor mijn plezier (nou, ok, een beetje dan...). Toch zie ik het als een overwinning. Een kleine weliswaar, maar toch een overwinning. We gaan dus onverminderd door.

Af en toe denk ik echt dat mensen niet beter verdienen, dat ze écht zo dom zijn (of ik zo slim...).

Voorstanders van de zomertijd

Soms he, heel soms krijgen we een berichtje op de petitie van 'Zomertijd Afschaffen'. En nog minder vaak (zeg maar bijna nooit) is zo'n berichtje negatief; waar ik het gore lef vandaan haal om aan de haal te gaan met een Nederlandse traditie. Dat dit het volgende is, dat ik ook wel tegen Zwarte Piet zal zijn en meer van die zooi. 

Op dit soort berichtjes antwoord ik altijd heel geduldig. Ik leg deze mensen uit dat het twee verschillende dingen zijn, dat de zomertijd echt gezondheidsschade veroorzaakt, dat er evenveel licht is als anders, maar dat de industriële klok anders staat. Dat dat echt alles is. Voorts wijs ik de schrijver wanneer hij/zij mij wijst op het aantasten van traditie, dat het een veel langere traditie is in Nederland om géén zomertijd te hebben. En dat het nu eenmaal 'traditie' is in Nederland dat het in de zomer met standaardtijd om 21:30 donker is en om 3:30 weer licht.

Kijk, ik kan wel beginnen over de zon op het hoogste punt en zo, maar meestal zijn dit mensen die dit als een soort 'religie' zien, daar valt niet mee te discussiëren.

Zo ook net. Onderstaand berichtje kreeg ik binnen op stopdezomertijd@gmail.com. Dit is het e-mailadres dat bij de petitie hoort. Het vervelende van dit berichtje is dat dit berichtje anoniem is. Het e-mailadres klopt niet, er staat weliswaar wel een naam bij, maar ja, er zijn meer hondjes die fikkie heten.
--------------------
Uw naam: Hakan
Uw e-mailadres: gcfg@ghgg.nh
Het onderwerp: Afschaffen wintertijd

Jammer dat de petitie van 'afschaffen wintertijd' is stop gezet nu dat de andere zo populair is geworden (zomertijd). Ik denk dat voor die mensen het niet uitmaakt welke van de twee afgeschaft worden, terwijl afschaffen wintertijd toch de meeste voordelen biedt. 
-------------------------

Dus, beste Hakan, als je werkelijk deze discussie aan wilt gaan, ben ik best bereid je te woord te staan, maar stuur mij dan je e-mailadres of reageer op de pagina 'Stop het verzetten van de klok', ik ben zeker bereid je te woord te staan. 

Groet,
Anouk 'Meiniet' Verhaaff