De schat van Mondo Leone...

Een aantal jaar geleden kreeg ik van vrienden G. en C. een schatkaartje van Mondo Leone Bij dat schatkaartje hoorde een heel avontuur. Aan het einde van dat avontuur was er een voorstelling waarbij je een munt kreeg die een code bevatte. Lang verhaal, maar die munt heeft tot afgelopen oktober in mijn portemonnee gezeten. 26 oktober ging ik met zoon K. als afsluiting van de herfstvakantie naar de bioscoop. Helaas hebben we de film nooit gezien, want ik ben flauwgevallen.

Waarschijnlijk heb ik iets in mijn portemonnee gedaan of uit mijn portemonnee gehaald, want toen ik door de ambulance naar het ziekenhuis werd gebracht, was de munt weg. Ik heb overal gezocht, in mijn tas, in het ziekenhuis, ik heb zelfs naar de bioscoop gebeld, of ze mijn munt hadden gevonden, maar helaas. Mijn munt was en bleef weg.

Vreselijk vond ik het. Het verhaal achter die munt, de symboliek, was voor mij zo speciaal. Daarom wilde ik graag nog zo'n munt. Want tja, MIJN munt zou ik waarschijnlijk niet meer terugvinden. Daarom heb ik van de week maar een e-mail gestuurd aan Mondo Leone:
------
Beste Leon,

Ooit heb ik voor mijn verjaardag van twee dierbare vrienden jouw zoektocht gekregen. Dat wil zeggen, ik kreeg een schatkaartje. In november 2013 ben ik dan ook samen met een van de twee naar Utrecht geweest. Ik vond het echt geweldig! De munt heeft tot en met afgelopen oktober in mijn portemonnee gezeten. 

'Waarom nu dan niet meer?’, hoor ik je denken. Nou, dat is vrij eenvoudig, ik ben mijn munt namelijk kwijt. Hij is weg, verschwunden. Op zaterdag 26 oktober ging ik met mijn jongste zoon (Koen van 12) naar de bioscoop als afsluiting van de herfstvakantie. Daar ben ik flauwgevallen. Waarschijnlijk heb ik iets uit mijn portemonnee gehaald en is de munt gevallen. Omdat ik met de ambulance van de bioscoop naar het EMC ben vervoerd (dat was pas stoer voor mijn jongste! Als afsluiting van de herfstvakantie met je moeder in een ambulance!) kwam ik er pas in het ziekenhuis achter dat mijn munt weg was. Toen ik naar huis mocht, ben ik nog langs de bios gegaan om te kijken of mijn munt was gevonden, maar helaas, niets. Niet in de bioscoop, niet in de ambulance, niet in het ziekenhuis,

Nu hoop ik dat jij nog een munt hebt voor mij. Als er geen munten meer zijn, is het niet anders, dan zal ik met het verlies moeten leren leven (*snik*). Maar als allerlaatste mogelijkheid, e-mail ik jou met deze vraag.

Alvast hartelijk dank.

Lieve groet,

Anouk Verhaaff
(En voor het geval je nog een munt mocht hebben, zet ik mijn adres er nog bij: xxxxxxx De portokosten wil ik je met alle liefde terugbetalen, geef maar door wat het kost. Je moet tenslotte iets over hebben voor een munt...)
-------
Dezelfde dag kreeg ik een e-mail terug van Leon:
--------

Beste Anouk,

Jee, wat een verhaal. Ik hoop dat het goed met je gaat, zomaar flauwvallen is niet niks. Het lijkt me in elk geval enorm schrikken.

Geluk bij dit ongeluk is dat ik nog wel een paar munten heb.

Ik zal er een opsturen. En dan zien we wel hoe dat gaat met de portokosten. Eerst maar eens zorgen dat er weer een bij jou komt. Ach weet je wat… als jij een foto maakt of laat maken van jou met de nieuwe munt is het goed. Dan weet ik ook direct dat hij goed aangekomen is. Ik vind heel bijzonder om te horen dat jij hem tot die onfortuinlijke dag in je portemonnee hebt gehad.

Alle goeds,

Leon

-----------

Ik heb gelijk vriendin C. gebeld met dit verhaal. Zij zei tegen mij dat de kans groot was dat hij mijn verhaal zou gaan gebruiken. Leon is tenslotte verhalenverteller.

Vandaag kreeg ik mijn munt binnen:

En wat zie ik op de website van Mondo Leone? Klik -> De Munt

En dat op vrijdag de dertiende...

Dansen

Nu we het toch over dansen hebben…..
Ik let vaak op hoe mensen dansen in clipjes. Dat hoeft niet perse vlekkeloos te zijn, maar vooral de techniek. Voorbeeldje:

Hier wordt echt perfect in gedanst, naar mijn bescheiden mening. De muziek is een ander verhaal, maar het dansen vind ik echt prachtig!

Dan heb je deze clip (uit "Singing in the rain"). Dit is ook prachtig, maar van een volledig andere orde:

En dan om het af te maken weer een heel ander soort dansen (ik heb ooit in een ver, grijs verleden aan stijldansen gedaan…): En dan moet je vooral letten op wat er om de zangeres (de geweldige Sophie Ellis Bextor) heen gebeurt.

Zo heb je vast nog wel meer mooie dansclipjes, maar vooral deze drie vind ik echt ge-wel-dig!

Nou vooruit, eentje om het af te leren; uit een van mijn favoriete films "Strictly Ballroom":

"Now THAT is Paso Doble!"

Zomerhits

Zoals iedereen heb ik ook van die hits die mij vrolijk stemmen, "mijn" zomerhits, dat als ik die hit hoor, ik weer aan die ontzettend lange, nooit eindigde, zomervakantie denk.
Er zijn in de jaren al heel wat "hits" geweest bij mij. Niet altijd wat de rest van Nederland ook als "Zomerhits" beschouwde, maar IK wel.

Zoals deze. Die hoorde een van de eerste keren dat ik in Drenthe was.

Of deze. Die was ook een hit. Ooit. Dit is toevallig de Live versie, omdat als je een "album" versie zoekt, je altijd de achterlijke versie met die rapper krijgt….
Anyway, de volgende:

Deze vind ik werkelijk eindeloos! De zanger (Peter Fox) lijkt overigens verdacht veel op de vriend van vriendin C…
Toen kwam de volgende (volgens mij was dat twee jaar geleden…of was het drie jaar?). Deze hoorde ik toen op de radio en ik weet nog dat de presentator zei dat je óf dit nummer helemaal het einde vind, óf er geen klap aan vind. Ik schaar mij dus bij de eerste groep.

En dit jaar heb ik ook al een "Zomerhit". En wel deze:

Vre-se-lijk lekker nummer! Dankzij vriendin E. leren kennen. Overigens vind ik vooral het dansen in deze clip eind-de-loos!! Moet je maar eens opletten.

En dan moet ik nog op vakantie gaan...

Zo Mooi...

Heel soms krijg je een gigantische klap. Dan luister je naar een liedje wat je al jaren kent, waar je van houdt, maar dan komt het aan....en hard ook.... Zoals vanmorgen met dit liedje.
Met de hartelijke dank aan Harrie Jekkers:

Ze was mooi, 't was in '61.
Op ‘t kerkplein de lantaarns gingen aan.
En 't standbeeld van de lieve heer keek zwijgend op ons neer.
We moesten allebei naar huis maar bleven staan.
En toen ik vroeg heb jij je huiswerk, voor morgen al gemaakt. Zei ze proef eens hoe mijn lippenstift,
naar de Coca Cola smaakt.
'k Ben daarna nog vaak verliefd geweest
maar proefde toch nooit meer,
de smaak van Coca Cola van die allereerste keer.

De zee was mooi 't was in '68.
Op een duintop bij Den Haag en achter ons de stad.
En de sterren van de grote beer keken juichend op ons neer.
We waren alle vier geslaagd en ladderzat.
En we dronken op de sterren, en op de zee en op de maan.
Ach we wilden daar voor eeuwig met z'n vieren blijven staan.
'k Heb daarna wat afgezopen maar proefde toch nooit meer,
die geslaagde smaak, die dronkenschap, de allereerste keer.

Zo mooi wordt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan grote beer, die was erbij die eerste keer,
die allereerste keer.

't Klonk mooi 't was in '73.
Een bandje en we speelden Suzy Cue.
En de spotlights flitsten uit en aan,
en het mooiste meisje stond vooraan.
En we zongen om het hardst 'I love you'.
En zonder het te weten, speelden we spontaan,
de sterren van de hemel, want de zon was opgegaan.
'k Heb daarna wat opgetreden, maar speelde toch nooit meer,
de sterren van de hemel zoals die allereerste keer.

Zo mooi klinkt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach hoe heet ze ook alweer.
Ze stond vooraan die eerste keer, die allereerste keer.

Het is mooi geweest in 2000 zoveel.
Een kamer 'k zie mezelf al staan.
Voor een spiegel die verteld dat m’n dagen zijn geteld,
en dat ook binnenkort m'n laatste uur zal slaan.
En eenmaal mocht de dood 't vragen, ‘k zou voor geen miljoen,
voor geen goud, m'n leven nog een keertje over willen doen.

Want zo mooi wordt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach hoe heet ze ook alweer,
de grote beer, de lieve heer van die allereerste keer.
Zo mooi wordt 't nooit meer, want na die allereerste keer,
smaakt ‘t alleen nog maar naar meer,
maar nooit meer naar die eerste keer, oh de allereerste keer.