zondag 1 april 2018

There is never a second change for a first impression

Deze uitspraak kwam in mij op toen ik de meeste reacties las op een foto die ik postte. De foto die ik postte zal je vast wel gezien hebben: van een jongedame die op een vliegveld (waarschijnlijk) zit te wachten. Op de grond voor haar ligt haar baby'tje en zelf is ze bezig met haar smartphone.

Alle (negatieve) reacties kwamen neer op hetzelfde: je kent het verhaal er niet achter, dit is een momentopname. Er was zelfs één persoon die het 'ware' verhaal erbij postte. In hoeverre je dan gelooft dat het 'het' verhaal is, laat ik in het midden.

Ik wil dan eigenlijk maar een ding zeggen: we leven inderdaad in een maatschappij waarin men 'zomaar' een foto van je kan maken en je op internet te kakken kan zetten, ja dat klopt. Men kan ook filmpjes van je maken van een moment dat je dat helemaal niet leuk vindt, inderdaad ja.

Get over it!

Wanneer je gaat solliciteren en je komt binnen in een trainingspak, kauwgom kauwend en wel, verwacht je dan ook dat je wordt aangenomen? Dat iemand die je kent tegen die werkgever zegt: 'Nee, zo is ze alleen privé, als ze aan het werk is, is ze heel anders, dit was een momentopname, ze heeft een vreselijk zware week achter de rug!!'

Nee, natuurlijk niet!!

Daarmee wil ik niet zeggen dat je altijd maar op je (paas)best moet zijn, helemaal niet! Ik wil ermee zeggen dat er momenten zijn, dat je niet lekker zit, dat je inderdaad denkt 'fuck it all, ik heb er geen zin meer in!' En dat precies op dát moment het zou kunnen zijn dat er iemand met een smartphone langskomt die een foto maakt of een filmpje maakt en jou te kakken zet. Die mogelijkheid zit er in. En dat er dan inderdaad iemand jouw foto of filmpje ziet en denkt 'Nou ja! Moet je haar/hem zien!!' en vervolgens gaat dat filmpje/die foto het hele internet over. That's life! Get the fuck over it!! Dat noemt men teleurstellingen, dat je inderdaad precies op het moment dat je niet wilt, in de schijnwerpers staat. Zo zit (helaas) onze maatschappij tegenwoordig in elkaar.

Dan de volgende vraag: zou ik er evenveel moeite mee hebben gehad als ze een boek aan het lezen was? Ja, waarschijnlijk wel, maar ja, dat was niet het geval he, dat zullen we dus nooit weten...

O ja, en nee, dit is geen 1-aprilgrap. 😒

donderdag 8 februari 2018

Zijn mensen nou zo dom, of ben ik nou zo slim?

Een hele bekende uitspraak van een bekende voetbaltrainer. Zo voel ik mij tegenwoordig wel.

Zoals jullie inmiddels wel weten, zet ik mij al jaren in tegen de zomertijd. Vandaag werd daarover gestemd in het Europees Parlement. De uitslag vond ik erg laf. Ze gaan nog meer onderzoek doen. Wat heb ik dan gedaan 25 oktober? Ik was daar echt niet voor mijn plezier (nou, ok, een beetje dan...). Toch zie ik het als een overwinning. Een kleine weliswaar, maar toch een overwinning. We gaan dus onverminderd door.

Af en toe denk ik echt dat mensen niet beter verdienen, dat ze écht zo dom zijn (of ik zo slim...).

woensdag 8 november 2017

Voorstanders van de zomertijd

Soms he, heel soms krijgen we een berichtje op de petitie van 'Zomertijd Afschaffen'. En nog minder vaak (zeg maar bijna nooit) is zo'n berichtje negatief; waar ik het gore lef vandaan haal om aan de haal te gaan met een Nederlandse traditie. Dat dit het volgende is, dat ik ook wel tegen Zwarte Piet zal zijn en meer van die zooi. 

Op dit soort berichtjes antwoord ik altijd heel geduldig. Ik leg deze mensen uit dat het twee verschillende dingen zijn, dat de zomertijd echt gezondheidsschade veroorzaakt, dat er evenveel licht is als anders, maar dat de industriële klok anders staat. Dat dat echt alles is. Voorts wijs ik de schrijver wanneer hij/zij mij wijst op het aantasten van traditie, dat het een veel langere traditie is in Nederland om géén zomertijd te hebben. En dat het nu eenmaal 'traditie' is in Nederland dat het in de zomer met standaardtijd om 21:30 donker is en om 3:30 weer licht.


Kijk, ik kan wel beginnen over de zon op het hoogste punt en zo, maar meestal zijn dit mensen die dit als een soort 'religie' zien, daar valt niet mee te discussiëren.

Zo ook net. Onderstaand berichtje kreeg ik binnen op stopdezomertijd@gmail.com. Dit is het e-mailadres dat bij de petitie hoort. Het vervelende van dit berichtje is dat dit berichtje anoniem is. Het e-mailadres klopt niet, er staat weliswaar wel een naam bij, maar ja, er zijn meer hondjes die fikkie heten.
--------------------
Uw naam: Hakan
Uw e-mailadres: gcfg@ghgg.nh
Het onderwerp: Afschaffen wintertijd

Jammer dat de petitie van 'afschaffen wintertijd' is stop gezet nu dat de andere zo populair is geworden (zomertijd). Ik denk dat voor die mensen het niet uitmaakt welke van de twee afgeschaft worden, terwijl afschaffen wintertijd toch de meeste voordelen biedt. 
-------------------------

Dus, beste Hakan, als je werkelijk deze discussie aan wilt gaan, ben ik best bereid je te woord te staan, maar stuur mij dan je e-mailadres of reageer op de pagina 'Stop het verzetten van de klok', ik ben zeker bereid je te woord te staan. 

Groet,
Anouk 'Meiniet' Verhaaff

dinsdag 31 oktober 2017

Wat hebben we voor elkaar gekregen?

Een aantal mensen wil nu eigenlijk weten wát we precies hebben gedaan in Straatsburg, wat hebben we voor elkaar gekregen, wat was het doel van onze reis.

Dat is eigenlijk vrij eenvoudig. In maart heb ik de handtekeningen aangeboden aan mevrouw Schreijer-Pierik. Het waren er toen ruim 33.000 (!), inmiddels zijn het er (bijna) 42.000!! En wat zijn we daar blij mee! Maar er moet nog meer werk worden gedaan.

Ik ben daarom samen met Masja (mijn 'Kees' 😉) naar Straatsburg gegaan om te spreken tijdens de persconferentie die was georganiseerd omdat de eu een onderzoek had laten uitvoeren over de gevolgen van de zomertijd. Samen met andere actievoerders uit Finland, Frankrijk en België hebben wij wederom de petitie onder de aandacht gebracht en heb ik verteld dat wij ruim 41.000 medestanders hebben die het zát zijn!


Dus dat...

En voor iedereen die dit zit te lezen: Ik ben zó blij met alle aandacht en medestanders! Zelfs met de tegenstanders ben ik blij! Zij zorgen ervoor dat mensen gaan nadenken over iets wat voorheen voor hen als vanzelf ging. Want dat is het dus niet, vanzelfsprekend. In Nederland hoort het om 21:30 donker te zijn in de zomer en om 3.30 licht. En niet anders! 😎

zondag 29 oktober 2017

Straatsburg, mijn Kees en de pers

F*ck!!

Dat is eigenlijk dat ene woord wat mijn ervaring van afgelopen woensdag volledig correct omschrijft.
Het begon al 's morgens. Omdat ik niet te laat wilde zijn, heb ik de Intercity Direct genomen. Als ik namelijk de gewone intercity had genomen, had ik kans gehad dat ik niet op tijd was. Ok, dat is 2,40 extra, maar je moet wat over hebben voor de goede zaak, toch?

In de trein wilde ik even oefenen met 'live' gaan. Dat mislukte dus. En niet zo'n beetje ook. Ik was namelijk vergeten om het 'live-gaan' aan te zetten. Mensen met een iPhone weten wat ik bedoel. Ik had op 'livevideo' geklikt, maar was vergeten om op 'livevideo starten' te klikken. En ik maar doorkletsen! Ik beëindig de 'live'video en kon toen niet vinden hoe ik m moest plaatsen. Leermomentje dus...😬

Op Schiphol aangekomen heb ik het op een rustig plekje nogmaals geprobeerd. Dat lukte wel. Nou, contact gezocht met Masja, ook gelukt.

Het aparte was dat Masja en ik alleen nog via Skype elkaar hadden gezien en gesproken. Spannend dus, maar toen we elkaar zagen, was het net of we elkaar al jaren kenden.

Ik was toch wel een beetje zenuwachtig voor het vliegen, Masja vertelde dat ze het landen wel eng vond. Ze vertelde ook over de verre reizen die ze had gemaakt en nog veel meer. Leuk dus.

Het inchecken was een belevenis op zich. Schoenen uit, tas op de band, telefoon ook, spullen uit je zak. De beveiligingsbeambte vond mijn inbusblok. Het was niet zeker of dat mee mocht in het vliegtuig. Ze moest het navragen. Ze legde mij uit dat schroevendraaiers niet mochten. Gelukkig mocht mijn blokje mee naar Straatsburg.
Dat was niet het geval voor het potje gel van Masja. Dus hup, de vuilbak in. Ook haar cola mocht niet mee. Ik had bij de Hema nog een flesje spa gekocht. Dat had ik gelukkig al leeg.

Achter de beveiliging waren see/buy/fly winkels. Daar hebben we toen twee flesjes water gekocht. Dat maakte niet meer uit. Deze flesjes hebben we ook mee het vliegtuig ingenomen.
Vliegtuig? Dat ding was nauwelijks groter dan het Playmobil-ding van Koen! Dóódeng vond ik het!
Dat speelgoeddingetje was trouwens ook niet gemaakt op grote mensen; ik had moeite met mijn gordel dicht krijgen. Ik had m op z'n grootst gezet, maar helaas. Later hoorde ik pas dat ik een verlengstukje had kunnen vragen. Ja, weet ik veel!

Maar goed, aangekomen in Straatsburg moesten we een taxi nemen. Onze taxichauffeur kwam uit Madagascar (van de film 😉). Aan 'Madagascar' doorgegeven waar we moesten zijn, Masja had het adres opgeschreven (helder Masja, helder!). Blijkt dat parlement uit meerdere gebouwen te bestaan... Kees maar gebeld. Hij vertelde dat wij bij het 'Louis(e) Weiss' gebouw moesten zijn.
Bij het parlement werden we opgevangen door Kees Bos. Masja vond dat hij op Jeroen van Koningsbrugge leek. Ik kan de gelijkenis niet zien, sorry.
Jeroen

Kees

Wij werden toen overgedragen aan Sander, ook een medewerker van mw. Schreijer. Leuke knul. Helaas geen foto's van hem. Kees was alleen maar druk. Gelukkig hadden we Sander.

Sander nam ons mee naar de publiekstribune van het parlement. Eigenlijk mag je daar geen foto's maken. Ok, geen foto's maken en twee meiden uit Rotterdam. Dan krijg je dit:
Stiekem gemaakt dus. 😎

Anyway, na de publiekstribune (wat overigens verrekte indrukwekkend was en waarbij ik opnieuw besefte dat ik heel blij ben om gewoon docent Nederlands te zijn....) werd er geluncht. Masja en ik mochten in de officiële parlementsruimte lunchen. Alleen leden van het Europees parlement mogen hier lunchen. Enorme luxe! Drie gangen lunch! Volgens mij heb ik nog nooit zo luxe geluncht!!

Na de lunch was de persconferentie aan de beurt. Ik had thuis een korte, bondige speech geschreven. Tijdens de lunch kregen we de tekst van de toespraak van meneer Svoboda. Die kon ik even doorlezen. Interessant. O ja, toen we Kees zagen, kreeg ik het onderzoek geprint en wel. De conclusies logen er niet om. Echte gezondheidheidsschade ten gevolge van het wisselen van de klok. Ook die conclusie heb ik tijdens de lunch doorgelezen.

Meneer Svoboda instrueerde ons (de andere activisten en ondergetekende) dat wij het kort moesten houden, omdat er maar een half uurtje tijd was en dat het doel van de persconferentie was dat de pers vragen mocht stellen. Helaas was Ann Ceusters (de Vlaamse activiste en de persoon achter www.zomeruur.com)later en kreeg deze instructie niet mee. Daarom duurde haar toespraak eigenlijk veel te lang. Haar toespraak was wel absoluut belangrijk en ik vond het dan ook jammer dat zij werd onderbroken. Hieronder zal ik de video van de persconferentie plaatsen:
De persconferentie is in het Engels, ik zal dus mijn stukje ook nog even hier plaatsen, met dank aan Masja, die het heeft gefilmd. Helaas kon zij niet live gaan in de persconferentieruimte:
Toen de persconferentie afgelopen was, ben ik nog geïnterviewd door de Poolse media, de ZDF en  hebben we nog een welverdiend biertje gedronken in de 'Bloemetjesbar'. Geen idee waarom die zo heet.















Maar goed, nu willen jullie natuurlijk weten wat ik bedoel met 'mijn Kees'. Nou, dat zit zo. Kees (die Masja op Jeroen van Koningsbrugge vindt lijken) is de persmedewerker van mevrouw Schreijer, en ook een beetje haar assistent, Sander (die ons begeleidde op de publiekstribune) is een beetje de assistent van Kees (dus de 'Kees' van Kees) en nu vond Masja dat zij mijn assistent was. Dus wij vonden dan maar dat zij mijn 'Kees' was.

Het was geweldig, de reis was geweldig, het vliegen was (een beetje eng, maar) geweldig, de ervaring was (meer dan) geweldig. Om nooit te vergeten!! Hoe het in december ook gaat lopen, dit nemen ze ons niet meer af!!

zondag 15 oktober 2017

Geniaal!!

Druk bezig met studeren. Ik moet voor deze hoofdfase in totaal 12 (!) lessen maken en geven, waarvan 4 voor literatuur/fictie.

Ok, zover de introductie, ik wilde eigenlijk een lessenserie doen over de rol van water in literatuur, maar toen ging er mij een licht op  (Het ei van Leon) vorig jaar heb ik namelijk een aantal lessen gegeven over poëzie. En dat is tenslotte ook fictie! Ik ga gewoon die lessen geven! Dat is ook een lessenserie, mozeskriebel, wat ben ik toch goed!!

vrijdag 9 september 2016

Bevrijd!

Ken je dat? Dat je je zo vreselijk opgelucht voelt na een beslissing? Het voelt alsof er een steen van mijn maag is gelicht, alsof ik kilo's lichter ben, alsof ik alle tijd van de wereld heb!
Freedom!!