Nieuwe ronden nieuwe kansen...

Vanaf 1 februari ga ik weer in Rotterdam rondtoeren. Dit keer niet als hulpverlener, maar als coördinator Zadkine Center Delfshaven.
Vanaf het moment dat ik deze vacature zag, was ik verliefd op het vooruitzicht in deze wijk aan het werk gegaan. Waarom?
Omdat ik deels mijn roots hier heb. Mijn overgrootmoeder heeft altijd gewoond in deze straat:

Voor de niet-Rotterdammers en mensen die deze wijk niet zo goed kennen; dit is de Huygensstraat. Het gebouw waar je op uitkijkt is "het kasteel"; het oude Sparta-stadion.

Sinds ik als ambulant hulpverlener heb gewerkt, merk ik dat ik toch meer Rotterdammer ben dan ik dacht. Ik hou ervan door de stad te struinen, ik hou van echte Rotterdammers, compleet met plat accent, ik hou van alle, eigenlijk vreselijk lelijke, gebouwen die uit de grond zijn gestampt na het bombardement. Er zijn mensen die zich afvragen waarom Rotterdam niet in oorspronkelijke staat is herbouwd, zoals bijvoorbeeld in Middelburg of Dresden is gebeurt. Ik moet toegeven dat wanneer je puur esthetisch kijkt, ook ik Middelburg eigenlijk mooier vindt dan Rotterdam. Maar ik denk dat het met een bepaalde mentaliteit te maken heeft. Een Rotterdammer is een Rotterdammer, niet omdat je er woont, maar omdat de maas door je aderen stroomt, je handen jeuken als er gewerrekt mot worden en als je deze liedjes hoort (en bijna ongesteld moet worden, ok dan...) je toch een traantje wegpinkt:


Deze poster vat het samen:

En ja, het vooruitzicht om dan in deze oer-Rotterdamse wijk mijn vleugels uit te slaan, stemt me meer dan gelukkig!!

Jong geleerd, oud gedaan...

Ben ik echt de enige die hier om zo veel redenen over valt??

Zo Mooi...

Heel soms krijg je een gigantische klap. Dan luister je naar een liedje wat je al jaren kent, waar je van houdt, maar dan komt het aan....en hard ook.... Zoals vanmorgen met dit liedje.
Met de hartelijke dank aan Harrie Jekkers:

Ze was mooi, 't was in '61.
Op ‘t kerkplein de lantaarns gingen aan.
En 't standbeeld van de lieve heer keek zwijgend op ons neer.
We moesten allebei naar huis maar bleven staan.
En toen ik vroeg heb jij je huiswerk, voor morgen al gemaakt. Zei ze proef eens hoe mijn lippenstift,
naar de Coca Cola smaakt.
'k Ben daarna nog vaak verliefd geweest
maar proefde toch nooit meer,
de smaak van Coca Cola van die allereerste keer.

De zee was mooi 't was in '68.
Op een duintop bij Den Haag en achter ons de stad.
En de sterren van de grote beer keken juichend op ons neer.
We waren alle vier geslaagd en ladderzat.
En we dronken op de sterren, en op de zee en op de maan.
Ach we wilden daar voor eeuwig met z'n vieren blijven staan.
'k Heb daarna wat afgezopen maar proefde toch nooit meer,
die geslaagde smaak, die dronkenschap, de allereerste keer.

Zo mooi wordt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan grote beer, die was erbij die eerste keer,
die allereerste keer.

't Klonk mooi 't was in '73.
Een bandje en we speelden Suzy Cue.
En de spotlights flitsten uit en aan,
en het mooiste meisje stond vooraan.
En we zongen om het hardst 'I love you'.
En zonder het te weten, speelden we spontaan,
de sterren van de hemel, want de zon was opgegaan.
'k Heb daarna wat opgetreden, maar speelde toch nooit meer,
de sterren van de hemel zoals die allereerste keer.

Zo mooi klinkt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach hoe heet ze ook alweer.
Ze stond vooraan die eerste keer, die allereerste keer.

Het is mooi geweest in 2000 zoveel.
Een kamer 'k zie mezelf al staan.
Voor een spiegel die verteld dat m’n dagen zijn geteld,
en dat ook binnenkort m'n laatste uur zal slaan.
En eenmaal mocht de dood 't vragen, ‘k zou voor geen miljoen,
voor geen goud, m'n leven nog een keertje over willen doen.

Want zo mooi wordt 't nooit meer, als die allereerste keer.
Vraag maar aan ach hoe heet ze ook alweer,
de grote beer, de lieve heer van die allereerste keer.
Zo mooi wordt 't nooit meer, want na die allereerste keer,
smaakt ‘t alleen nog maar naar meer,
maar nooit meer naar die eerste keer, oh de allereerste keer.

Fiets voor linkshandigen

Wie heeft voor mij een fiets voor linkshandigen?
Linkshandigen? Ja, linkshandigen.
Even een kleine uitleg: als u uw fiets afstapt, aan welke kant doet u dat dan? Juist aan de linkerkant, zodat u met uw fiets aan uw rechterkant loopt. De standaard, eventuele dynamo etc, zitten aan de linkerkant van de fiets, zodat u er makkelijk bij kan. Mijn fiets heeft ook nog een kabel in het frame, rechts natuurlijk, zodat je de fiets ergens aan vast kan zetten, want, als rechterfietser, zet u de fiets met zijn rechterkant ergens tegenaan, dus dat kabeltje heeft net voldoende ruimte om op die wijze ergens aan vast te staan. Niet de linkerfietser. Die loopt altijd te kloten met een standaard, met een eventuele dynamo, met de kettingkast (die aan de rechterkant van de fiets zit zodat u als rechterfietser, er geen last van heeft). Dat leuke handige kabeltje waarmee ik mijn fiets in Rotterdam veilig kan neerzetten, is altijd net iets te kort om mijn fiets aan een paal aan de linkerzijde vast te zetten. Dus dan sta ik te etteren om die fiets goed vast te zetten. Natuurlijk zou ik er eentje kunnen laten maken, maar dat kost me minimaal drie keer zoveel dan een standaard fiets. En dat hoeft iemand met een linkshandige pen ook niet!
Ergens vind ik het discriminatie, er zijn pennen voor linkshandigen, scharen, bekers, Robert Long heeft zelfs ooit een LP uitgebracht voor linkshandigen! Ik wil een betaalbare linkshandige fiets!!
Dus fietsenmakers, ik bied jullie een gat in de markt, vul dit en dan wel linkshandig natuurlijk...

Cacao

Geinspireerd door Guusje
Ik ben gek op dit soort hebbedingetjes. Deze komen bij mijn oma vandaan. Iedere vakantie in Drenthe struin ik weer de marktjes af naar schatten.

De kale piraat komt overigens uit de verzameling van Koeneman... Die heeft niets met Droste te maken.

Brood!

Dit weekend bakte Jane "mijn" recept.

Eet smakelijk allemaal!

Ode aan Tom Lehrer

Dit zijn een aantal van de liedjes die Tom Lehrer in 1972 voor Sesame Street heeft geschreven:






Hij heeft ook nog hele leuke liedjes gemaakt die niet echt voor de sesamstraatdoelgroep geschikt zijn:


En gewoon omdat het zo leuk is nog even Daniel Radcliffe die The Elements Song zingt: